İrmik helvası dondurmayla yenir mi? Kayseri’nin soğuk akşamlarında başlayan bir hatıra
Merhaba arkadaşlar! Bu içerikte “İrmik helvası dondurmayla yenir mi” ile ilgili en güncel bilgileri sizlerle paylaşacağız.
Kayseri’de akşamlar erken iner. Özellikle kışın, hava daha güneş batmadan sertleşir. 25 yaşındayım ve hâlâ bazı akşamlar pencereden dışarı bakarken çocukluğumla aramda ince bir çizgi olduğunu hissederim. O çizgi bazen bir koku olur, bazen bir ses… ama en çok da irmik helvası kokusuyla geri gelir.
Bugün aklımı kurcalayan soru basit gibi: İrmik helvası dondurmayla yenir mi?
Ama bu sorunun bende açtığı kapı basit değil. Çünkü bu sadece bir tatlı meselesi değil. Bu, kaybettiklerimle, kazandıklarımla ve bazen de neyi neden hissettiğimi anlayamadığım anlarla ilgili.
Çocukluğun mutfağında başlayan hikâye
Helva kavrulurken evin değişen havası
Çocukken evde irmik helvası yapıldığında mutfak başka bir dünyaya dönüşürdü. Annem tencerenin başında durur, irmiği tereyağında kavururken çıkan o koku bütün evi sarardı. Ben o kokuyu hâlâ “güven” gibi hatırlıyorum.
Ama o zamanlar dondurmayla yenilen bir helva fikri yoktu hayatımızda. İrmik helvası sadece helvaydı. Yanında bazen çay, bazen sade bir tabak.
Şimdi düşünüyorum da, o dönemlerde hayat daha netti. Tatlıların bile kimliği sabitti.
İlk kez duyduğum cümle: “Helvanın yanına dondurma koyuyoruz”
İlk kez İrmik helvası dondurmayla yenir mi sorusuyla yüzleşmem üniversite yıllarında oldu. Bir arkadaşım “helva + dondurma yapıyoruz” dediğinde ciddi ciddi şaşırmıştım.
O an içimde garip bir şey hissettim: hem merak hem de hafif bir inat. Çünkü benim zihnimde helva sıcaktı, dondurma soğuktu ve bu ikisi birbirine dokunmamalıydı.
Ama hayat da zaten biraz böyle değil mi? Dokunmaması gereken şeylerin yan yana gelmesi.
Kayseri’de bir akşam: ilk gerçek karşılaşma
Bir taziye sonrası sessizlik
Bu hikâyenin en ağır anı, Kayseri’de bir taziye evinde başladı. Aileden bir büyüğümüzü kaybetmiştik. O gün evdeki sessizlik, duvarların bile nefesini tutmasına benziyordu.
Helva kavruldu. Bu zaten gelenektir. İrmik helvası, bizde biraz da vedadır.
Ama o gün farklı bir şey oldu. Tabaklar dağıtılırken bir tabakta helvanın üzerine bir top dondurma kondu.
O an içimde tuhaf bir kırılma hissettim. Sanki yasla tatlı aynı tabakta buluşmamalıydı. İçimden açıkça şunu düşündüm: “İrmik helvası dondurmayla yenir mi gerçekten? Böyle bir anda bile?”
Ve cevap veremedim.
İlk kaşık ve içimdeki çatışma
O tabaktan ilk kaşığı aldığımda ağzıma hem sıcak hem soğuk aynı anda geldi. Garipti. Rahatsız ediciydi. Ama bir o kadar da gerçekti.
İçimde iki duygu aynı anda vardı:
Hayal kırıklığı
Ve açıklayamadığım bir huzur kırıntısı
Çünkü bazen insan, acıyı bile başka bir şeyle taşıyabiliyor.
O gün bunu ilk kez anladım.
Duyguların mutfakta karışması
Yazdığım günlüğe düşen not
O gece eve döndüğümde defterime şunu yazmışım:
“Bugün helva yedim. Üstünde dondurma vardı. Garipti. Ama belki de hayat da böyle bir şey.”
Şimdi dönüp okuyunca, o cümledeki kırılganlığı hissediyorum. Çünkü aslında sadece bir tatlıyı değil, bir dönemi anlamaya çalışıyordum.
O gün kendime sorduğum soru hâlâ aynı: İrmik helvası dondurmayla yenir mi, yoksa biz bazı şeyleri kabullenmek için mi karıştırıyoruz?
Lezzet değil, bağ kurma meselesi
Zamanla şunu fark ettim: mesele tat değil. Mesele hatıra.
Helva tek başına geçmişi temsil ediyor. Dondurma ise bugünü. İkisi yan yana geldiğinde zamanlar çarpışıyor gibi oluyor.
Ve bu çarpışma bazen güzel, bazen rahatsız edici.
Bir yaz günü: umutla değişen bakışım
Sizin İçin Seçtik: İranın yüzde kaçı Sünni ?
Arkadaş masasında yeniden helva
Yıllar sonra yazın bir akşamı, arkadaşlarla otururken yine helva yapıldı. Bu sefer bilinçli olarak yanına dondurma kondu. Ama bu kez taziye yoktu, hüzün yoktu.
Sadece gülüşmeler vardı.
İlk kaşığı aldığımda bu kez içimde çatışma olmadı. Hatta şaşırdım. Çünkü daha önce rahatsız eden şey, bu sefer bir denge gibi geldi.
O an şunu düşündüm: Belki de İrmik helvası dondurmayla yenir mi sorusunun cevabı “ne zaman” sorusunda gizli.
Hayal kırıklığından kabule
İçimde bir şey değişmişti. Önceden “yanlış” gibi hissettiren şey, şimdi “alışılmış farklılık” olmuştu.
Ama yine de tam bir kabul değildi bu. Daha çok, “olabiliyor” demekti.
Helva ve dondurmanın sembolik savaşı
Sıcak ve soğuk arasında insan
Bazen düşünüyorum da, helva sıcaklığı temsil ediyor: geçmiş, emek, sabır…
Dondurma ise soğukluğu: anlık mutluluk, modernlik, hız.
İkisi birleşince ortaya insan çıkıyor gibi.
Ama bu birleşim her zaman uyumlu değil.
İçimde kalan soru
Her ne kadar deneyimlerim artmış olsa da içimde şu soru hiç kaybolmadı:
İrmik helvası dondurmayla yenir mi, yoksa biz sadece alışmak zorunda mı kalıyoruz?
Bu sorunun net bir cevabı yok. Ve belki de olmamalı.
Gece yazıları: kendimle konuşmalarım
Kayseri’nin sessiz gecelerinde
Gece olduğunda Kayseri daha da sessizleşir. O sessizlikte bazen mutfaktan gelen küçük sesleri bile duyarım.
O anlarda geçmiş aklıma gelir. Helva kokusu, taziye evi, çocukluk mutfağı…
Ve her seferinde aynı döngü:
Özlem
Kabullenme
Kararsızlık
İçimde hiçbir duygu tek başına kalmıyor.
Deftere düşen ikinci not
Bir başka gece şunu yazmışım:
“Belki de bazı soruların cevabı yok. Sadece yaşanıyor.”
İrmik helvası dondurmayla yenir mi sorusu da böyle bir şey olabilir.
Bu içeriğimizle “İrmik helvası dondurmayla yenir mi” hakkında kapsamlı bir bakış açısı sunmaya çalıştık. Yele okurlarına sevgilerle!
Son sahne: bir kaşık helva ve sessiz bir anlaşma
Evde tek başıma
Son yaşadığım sahne çok sıradan. Evde tek başımaydım. Küçük bir tabak helva yaptım. Yanına dondurma koydum.
Bu sefer kimse yoktu. Ne taziye, ne arkadaş masası.
Sadece ben vardım.
İlk kaşığı aldığımda, geçmişle bugün aynı tabakta buluştu. Ama bu kez kavga etmediler.
İçimde garip bir sakinlik vardı. Hayal kırıklığı yoktu artık. Tam bir mutluluk da değil… daha çok “anlama hali”ydi.
Ve sessizce kendime söyledim:
Evet… İrmik helvası dondurmayla yenir mi sorusu belki de artık benim için bir soru değil. Bir hatıra.